اشعار ادبی

ڪوہ را طاقت نباشد ، عشق پنهان مرا

عاشقم من عاشقم ، مشڪن تو ایمان مرا

اے ڪہ با افسونگرے، آتش بہ جانم مے زنی

یڪ نظربا ما نشین، بستان همہ جان مرا

ڪوہ صبرم در فراغت، لیڪ از داغ غمت

غصہ ها دارم بہ دل، برڪن تو بنیان مرا

خم شدہ این قامتم از بس ڪشیدم بارغم

داغ هجرانت ڪنون پر ڪردہ دامان مرا

شعلہ اے افڪند در جانم چنان آن رفتنت

عاقبت مے گیرد آ هم از تو، تاوان مرا

دل سپردم من بہ چشمان تو، اما بیخبر

سادہ بگذشتے زمن ،بردے تو سامان مرا

بعد تو دیگر نخواهم ، تا ڪہ مانم درجهان

یا ڪہ بینم عشق دیگر ،بین تو پایان مرا...

#ناشناس

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌