چقدر بی صدا شدی
چقدر بی صدا دلک
که ضربه ی کمی به تو
دوباره میزند تَرَک
صبورباش واز خودت
دگر گلایه ای مکن
همیشه بود اینچنین
همیشگیست این فلک
چقدر می تنی تو از
سکوت پیله ای به خود
مپاش دم به دم توبر
تمام زخم خود نمک
چه میشود اگر کمی
صبورترشوی توهم
درست میشود ولی
بگویمت که کم کَمَک
بیابگیرآینه،بیا چه کرده ای ببین
بگیر آینه ست این
نمیزند تورا کلک
امیدمی کند تورا
همیشه زنده جان من!
ببین که مژده میدهد
دوباره باز قاصدک!
نه اینکه پندهای من
توراملول تر کند
فقط بدان زده دلم
برای خنده ی تولک

#زینب اسفندیار