عزیز من!
امروز که بیش از همه ی عمرم، خاک این وطن دردمندم را عاشقم، و نمانده چیزی که کارم همه از عاشقی به جنون و آوارگی بکشد، بیش از همیشه آن جمله ی کوتاه که روزگاری درباره ی تو گفتم، به دلم می‌نشیند و خالصانه بودنش را احساس می‌کنم:
"تو را چون خاک می‌خواهم، همسر من!".

در عشق من به این سرزمین ، آیا هرگز امکان تقلیلی هست؟

📚 از #کتاب چهل نامه‌ی کوتاه به همسرم|
نوشته‌ی #نادر_ابراهیمی