اشعار ادبی

🍂

دلبسته.به.تو.بودم.و.غمخوار.نبودی

افسوس که دل دادم و دلـدار نبودی

از سادگیـَم سـفرهٔ دل نزد تو شد باز

محـرم شـدی و حافظِ اسـرار نبودی

دل‌را به‌تو دادم که‌شَوی‌صاحبِ قلبم

عشق‌ِ تو هوس بود و خریدار نبودی

هر بار که غـمهای تو مـهمان دلم بود

محـتاج تریـن بودم و یکـبار نـبودی

ای داد که تو هـمدم و هـمراه نبودی

هـمـخانـه مـن بودی و انـگار نبـودی

مهتاب‌ ترین‌ِ همه بودی‌ ولی‌افسوس

در کـلبـهٔ مـن شـمـعِ شـبِ تار نبودی

دلـداده بـه انــدازهٔ دل بــودم و امـا

دلـداده بـه قـدرِ نـوک پـرگـار نبـودی

باغِ‌لبِ‌ من‌ فصلِ خزان‌ هم پرِ گل بود

در دست‌ و دل‌و‌چشمم‌ اگر خار نبودی

بعداز توشده‌دردِ من‌این‌غصه‌که‌ای‌کاش

قانـع شــده بـودی و طـلبـکار نبـودی

از درد دل سوخته‌ام این هـمه گفتم

هـر.چـند.کـه.تـو.لایق.گـفتار.نبـودی🥀

‌#سراب