اشعار ادبی

بهانه ڪن مرا شبے، براے بے قراریت

براے شعر گفتنت، ترانه هاے جاریت

ز چشم من غزل بگو، قصیده شو براے من

به مثنوے ردیف ڪن، سرور و سوگواریت

ڪمے ڪنار من بمان، و پاک ڪن سرشک را

ز چشمهاے خیس من، به رسم غمگساریت

براے باور دلت، عیان نڪرده اے هنوز

ڪه من چقدر عاشقم، فداے راز داریت

قسم به عطر رازقے، به یاس هاے تب زده

به نغمه چڪاوک و به شرم دوست داریت

ڪه اخم و خنده تو را به نقد جان خریده ام

تفاوتے نمیڪند، عتاب و سازگاریت

تو جرعه اے از عاشقے بسوے من روانه ڪن

ببین چه شعله اے ڪشم براے چشمه ساریت

#مهین_رضوانی